Christen-Democratisch Jongeren Appèl

De rechter is al mee, nu de politiek nog!

Maandag 12 oktober 2015 — De rechter is al mee, nu de politiek nog!

Rondom het klimaatthema is in Nederland deze zomer iets bijzonders gebeurd. Klimaatactiegroep Urgenda heeft een rechtszaak tegen de Nederlandse staat gewonnen. De rechtbank heeft in haar uitspraak de staat opgedragen om in 2020 de binnenlandse broeikasgasemissies met 25 procent te reduceren ten opzichte van 1990. De uitspraak is bijzonder omdat de rechter daarmee op de stoel van de politicus plaatsneemt. De regering is, ondanks dat de regeringspartijen VVD (liberalen) en PvdA (sociaaldemocraten) zich kunnen vinden in de uitspraak, in hoger beroep gegaan omwille van de mogelijke precedentwerking.
Toch heeft de regering aangegeven wel gehoor te geven aan de uitspraak. Dat moet ook wel, want de cijfers liegen er niet om. Als alles meezit, is 12,5% reductie in 2020 haalbaar. Dat is een probleem. De Europese Unie eist dat Nederland tegen die tijd op 14 procent zit. Nederland bungelt op dit moment met 4,5 procent duurzame energie dan ook nagenoeg onderaan de lijst van EU-landen.

De liberalen zeggen onze energiebronnen wel te willen verduurzamen, maar het regeringsbeleid laat wat anders zien. Proefboringen naar schaliegas en nieuwe gasboringen in de Noordzee... het ontbreekt de liberalen aan politieke wil. Door de verhoging van de maximumsnelheid, is de CO2-uitstoot toegenomen en daarnaast bereikte het kolenverbruik in energiecentrales dit jaar een historisch hoogtepunt. De VVD steekt liever geld in de economie en belastingverlagingen dan in vergroening.
De sociaaldemocraten willen wél vergroenen, maar kiezen in een uitruil met de VVD eerder voor sociale thema’s om op te scoren. Vergroening delft daardoor ook bij hen het onderspit. 

De christendemocraten zijn in deze discussie opvallend stil. Terwijl het CDA zich als oppositiepartij juist nu kan laten horen. De partij houdt vast aan de Europese doelstelling van 14% minder CO2-uitstoot in 2020. ‘Het stellen van te ambitieuze doelstellingen werkt alleen maar klimaatmoeheid in de hand’, aldus onze voormalige fractieleider. Ook het CDA ziet liever geld naar andere doeleinden gaan, zoals defensie en veiligheid, dan naar verduurzaming. De standpunten over energie die het CDA uitspreekt (het CDA is niet tegen schaliegas en wil de opwekking van kernenergie bespreekbaar maken) komen voort uit angst voor afhankelijkheid van Russisch gas. Des te meer reden om voor groene energie te kiezen, zou je zeggen.

“Verduurzaming dicht bij de mens, vergroening in eigen kring. Dit is de visie die het CDJA moet gaan uitdragen”

Hier ligt een kans voor het CDJA. Wij hebben ons tot nu toe alleen in afzonderlijke resoluties uitgesproken over verduurzaming van onze energiebronnen. Op het komende CDJA-najaarscongres zullen de leden debatteren over het visiestuk op klimaatverandering en duurzame energie. Dit belooft een stevig debat te worden. Recentelijk is namelijk een resolutie van de werkgroep Milieu over de inzet van meer windenergie in de vereniging gesneuveld. Net als in de rest van Nederland, zijn CDJA-leden verdeeld over nut en noodzaak van windenergie. Er heerst vooral het geloof dat de Nederlandse windmolens op overheidssubsidie draaien. Ook landschapsvervuiling is nog altijd een veelgehoord argument. Maar Nederland is nu eenmaal een windland, dus windenergie zal onvermijdelijk deel gaan uitmaken van verduurzaming. Daarnaast zou het makkelijker moeten zijn voor gemeenschappen om te investeren in eigen duurzaamheidsprojecten, zoals windmolens, zonnepanelen of deelneming in een biomassacentrale. Dit past ook mooi binnen het christendemocratische gedachtegoed. Verduurzaming dicht bij de mens, vergroening in eigen kring. Dit is de visie die het CDJA moet gaan uitdragen. Bij de Nederlandse rechter is deze boodschap inmiddels doorgedrongen, nu nog bij onze politici.

Dit artikel is geschreven ten persoonlijke titel.

Contacteer ons

Martijn Sanders

Voorzitter werkgroep Milieu, Infrastructuur en Landbouw CDJA